خدایا، از تو می‌خواهم که به سبب دانش بی حدّ خود، برای من خیر و نیکی را برگزینی، پس بر محمد و خاندانش درود فرست و از هر چیز برترین را نصیب من فرما.

به ما الهام کن که آنچه را نیک و درست است بدانیم و عمل کنیم، و این را وسیله‌ای قرار ده تا به آنچه برایمان مقدر فرموده‌ای خشنود شویم، و به حکمی که در حق ما کرده‌ای گردن نهیم. پس پریشانیِ دودل بودن را از قلب ما بزدای و ما را به یقینی همانند یقین بندگان مخلص خود یاری نمای.

و مخواه که در شناخت آنچه برای ما برگزیده‌ای ناتوان مانیم، تا آنجا که حرمت تو در چشم ما اندک شود و آنچه مایه‌ی خوشنودی تو است پیش ما ناپسند آید و به حالتی متمایل شویم که از نیک‌فرجامی دورتر است و به غیر عافیت نزدیک‌تر.

آنچه را قسمت‌مان کرده‌ای و برای ما ناخوشایند است، محبوب ما گردان، و آن حکم تو را که دشوار می‌پنداریم، آسان ساز.

و در دل ما انداز که در برابر آنچه در حق ما خواسته‌ای تسلیم تو باشیم و نخواهیم که آنچه به تأخیر انداخته‌ای پیش افتد، و آنچه پیش انداخته‌ای به تأخیر افتد، و آنچه را محبوب توست ناپسند نداریم، و آنچه را خوش نمی‌داری اختیار نکنیم.

کار ما را به آن سرانجامی که نیک‌تر است و آن فرجام که پسندیده‌تر پایان ده؛ زیرا تو نفیس‌ترین چیزها را می‌بخشی و بخشش‌های بزرگ می‌دهی، و هر چه بخواهی همان می‌کنی، و تو بر هر کار توانایی.

--

صحیفه سجادیه - فراز سی و سه