می چکد بر صفحه خط خطی ذهنم

قطره های سکوت

گاه و بی گاه...

و انگار که می شویدم

آرام ...

زندگی را که ببندی

زنده می شوی انگار

و حسی که سرشار از شوق فراموشی است

و پر از مرگ فردا

دست می اندازد روی شانه ات

و انگار که از تو جاری شود تا زمین پست

سبک می شوی 

قطره قطره سبک می شوی

و اگر کمی بیشتر بسته نگاهش داری

پاهایت از زمین کنده می شود

...

می چکد بر صفحه ی پاره پاره ی قلبم

قطره های انتظار

یکریز و بی امان

و انگار که می کِشدم

قد می کِشم

اما کسی چه میداند که تا "تو"

چقدر باید قد کشید

...

می چکد بر من

قطره قطره 

تو

...